Genel Bakış
Mart 2013'te piyasaya sürülen Resident Evil 6, Capcom'un uzun soluklu survival horror serisinin dokuzuncu ana oyunu. C-virus tüm dünyaya yayılmış durumda ve oyunun hikayesi Kuzey Amerika, Doğu Avrupa ülkesi Edonia ve Çin'in Lanshiang şehrine uzanıyor. Birbirine paralel ilerleyen dört farklı campaign, her biri farklı bir ana karakter ikilisini takip ediyor ve hikayeler belirli noktalarda kesişiyor. Bu, Capcom'un bugüne kadar geliştirdiği yapısal olarak en iddialı Resident Evil oyunu.
Resident Evil 4 ve 5'teki omuz üstü kamera açısı geri dönüyor ancak kontroller ciddi şekilde elden geçirilmiş. Oyuncular artık hareket ederken ateş edebiliyor, her yöne yuvarlanabiliyor, siper alabiliyor ve melee saldırıları kombo haline getirebiliyor. Bu durum, anlık oynanış hissini önceki oyunların o gergin ve temkinli temposundan uzaklaştırıp daha çok bir third-person shooter havasına sokuyor. Leon'un campaign'i klasik korku atmosferine en çok odaklanan kısımken, Chris'inki tam bir askeri aksiyon oyunu gibi hissettiriyor. Jake'inki bu ikisi arasında bir yerde konumlanıyor, Ada'nın solo campaign'i ise her şeyi birbirine bağlayan anlatı zinciri işlevini görüyor.
Campaign'ler ve co-op: her hikaye ne sunuyor?
Her campaign iki karakteri eşleştiriyor ve yaklaşık dört ila beş saat sürüyor; bu da zorluk seviyesine ve keşif derinliğine bağlı olarak toplamda 15 ila 25 saatlik bir içerik sunuyor. Üç campaign, hem offline hem de online olarak iki oyunculu co-op desteğine sahip. Ada'nın campaign'i ise sadece single-player olarak oynanabiliyor, bu konuda bir istisna.
Tüm campaign'lerdeki temel özellikler:
- Hikaye kesişimlerinde 4 oyuncuya kadar bağlantı kurmayı sağlayan Crossover mekaniği
- Yükseltilebilir reload speed, firepower ve health özelliklerine sahip Character Skill sistemi
- Zombies, J'avo ve Chrysalids dahil olmak üzere farklı düşman türleri
- Oyuncuların diğer oturumlara C-virus yaratıkları olarak sızabildiği Agent Hunt modu
- PC'ye özel No Mercy varyantı ile geri dönen Mercenaries modu
Crossover mekaniğine özellikle değinmek gerek. Hikayenin belirli anlarında campaign'ler çakışıyor ve farklı oturumlardaki oyuncular aynı karşılaşmaya dahil olabiliyor; bu da standart iki kişilik co-op'tan çok daha farklı hissettiren dört kişilik online sekanslar yaratıyor. Sürekli gerçekleşmiyor ama olduğunda, solo oyunun asla kopyalayamayacağı bir dinamik oluşturuyor.
Düşmanlar ve tehdit çeşitliliği
C-virus, önceki oyunlardaki T-virus veya Las Plagas'tan çok daha geniş bir düşman yelpazesi üretiyor. Standart zombies geri dönüyor ancak daha yaygın tehdit J'avo: Vurulduğunda çatışma sırasında mutasyona uğrayan, hasar aldığı yere göre yeni uzuvlar çıkaran veya daha tehlikeli formlara dönüşen insansı düşmanlar. J'avo kendini kozaya sardığında Chrysalids ortaya çıkıyor ve bu kozalardan ne çıkacağı değişkenlik gösteriyor. Düşman çeşitliliği, dört campaign boyunca savaşların tekrara düşmesini engelliyor.
İçerik ve tekrar oynanabilirlik
PC versiyonu, konsollarda ücretli DLC olarak satılan ekstra içerik modları için 7 ek aşama ile geliyor ve bunlar achievements ile açılıyor. Mercenaries No Mercy, standart Mercenaries moduna kıyasla düşman sayısını ikiye katlıyor ve sadece PC'ye özel. Bir Left 4 Dead 2 crossover yaması, o karakterleri ve infected düşmanları No Mercy moduna ekliyor; bu da her iki serinin tarihindeki en sıra dışı crossover'lardan biri olmaya devam ediyor.
Agent Hunt modu ise formülü tamamen tersine çeviriyor. Bir campaign'de savaşmak yerine, aktif bir oturuma C-virus yaratığı olarak katılıyor ve insan oyuncuları elimine etmeye çalışıyorsunuz. Bu, Dying Light ve Deathloop gibi oyunlardaki benzer mekaniklerden yıllar önce gelen asimetrik bir online mod ve oyunun sistemleriyle etkileşime geçmek için hala oldukça özgün bir yol sunuyor.
