Edmund McMillen en Tyler Glaiel hebben onthuld dat Final Fantasy Tactics de doorslaggevende invloed was die Mewgenics vormde tot de tactical roguelike die het is geworden, nadat de game jarenlang vastzat in een ontwikkelingshel met een heel ander combat-concept. In gesprek met Edge blikte het duo terug op hoe Final Fantasy Tactics: The Ivalice Chronicles uiteindelijk de voorkeur kreeg boven een battle-systeem in Pokemon-stijl tijdens de lange, kronkelige weg naar de release.
Van kattengevechten naar tactical grids
Mewgenics werd voor het eerst aangekondigd in 2012, wat de release eerder dit jaar een van de langste ontwikkeltrajecten in de indie-gamegeschiedenis maakt. De versie die op PAX Seattle 2013 werd getoond, was van een heel andere orde. McMillen herinnert zich dat het team "slechts één functionele minigame had, de kattengevechten, wat een turn-based combat-game in Pokemon-stijl was." De core loop was gericht op wezens, maar de combat zelf was rechttoe-rechtaan head-to-head vechten.
Glaiel was degene die de zaken in een andere richting stuurde. "Ik herinner me dat ik destijds voorstelde: 'Waarom proberen we geen combat in Final Fantasy Tactics-stijl in plaats van Pokemon-combat?'" legde hij uit. Zijn redenering was direct: "ze zitten min of meer in hetzelfde straatje, maar je kunt veel meer doen met de positionering."
McMillens reactie op die insteek was bot en memorabel: "Ja. De een heeft diepgang, en de ander heeft de illusie van diepgang."
De vraag over diepgang die fans verdeelt
Het punt is: die uitspraak zal voor een bepaalde groep spelers pijnlijk zijn. Pokemon heeft een toegewijde competitieve scene die draait om EV's, IV's, held items, speed tiers en team-samenstelling. Dat is echte complexiteit. Maar McMillens punt houdt stand als je kijkt naar wat er gebeurt tijdens een enkel gevecht. Pokemon-combat is in de kern een move kiezen en hopen dat je type-matchup wint. De ruimtelijke dimensie ontbreekt simpelweg.
Final Fantasy Tactics draait dat volledig om. Positionering ten opzichte van vijanden, hoogteverschillen in het terrein, aanvalskegels en de richting waarin een unit kijkt, spelen allemaal mee bij elke beslissing. Je kunt een gevecht verliezen dat je had moeten winnen omdat één unit op het verkeerde vakje stond. Dat soort tactische textuur is precies waar Glaiel op doelde toen hij zei dat je "veel meer kunt doen met de positionering."
Het belangrijkste hier is dat beide games turn-based zijn en beide draaien om het opbouwen van een roster aan personages met unieke abilities, maar ze stellen fundamenteel andere vragen aan de speler. Pokemon vraagt "welke move?", terwijl FFT vraagt "welke move, vanaf waar, op wie gericht, en wat laat dat onbeschermd?"
De lange weg via Team Meat
De omslag in combat gebeurde niet in isolatie. McMillens oorspronkelijke Team Meat-collega Tommy Refenes was afgedreven van het project en gaf uiteindelijk prioriteit aan Super Meat Boy Forever. McMillen verliet Team Meat in 2017. Zelfs vóór die breuk probeerde McMillen Refenes nog te overtuigen van het concept door het in genres te plaatsen waarvan hij dacht dat ze aan zouden slaan. "Ik was het nog steeds aan het pitchen aan Tommy voordat ik vertrok. Ik probeerde het te verpakken in een genre waarvan ik dacht dat hij er enthousiast over zou zijn," legde McMillen uit, waarbij hij ook verwees naar een versie van de game die meer richting Spelunky neigde.
De game die uiteindelijk in 2026 uitkwam, vertoont weinig gelijkenis met die demo van PAX 2013. Het door FFT geïnspireerde combat-systeem dat Glaiel voorstelde, staat centraal in alles wat Mewgenics is geworden.
Wat dit betekent voor spelers die van FFT komen
Voor iedereen die tijd heeft besteed aan rpg games in het tactische genre, zal Mewgenics direct vertrouwd aanvoelen. De logica van positionering, de overwegingen rondom bereik, de manier waarop een enkele verkeerd geplaatste unit een heel gevecht kan doen ontsporen; dat DNA is duidelijk afkomstig van FFT.
Wat de meeste spelers missen, is hoeveel de roguelike-structuur de berekening verandert in vergelijking met een traditionele SRPG. In FFT kun je jezelf uit een slechte build grinden. In Mewgenics is een slechte run ook echt een slechte run. De tactische diepgang die Glaiel en McMillen van FFT hebben geleend, wordt gecomprimeerd en geïntensiveerd door het roguelike-format.
Pro tip: als je aan Mewgenics begint met een Final Fantasy Tactics-achtergrond, is de beginner strategies guide het herlezen waard om de fundamentele FFT-instincten aan te scherpen die het meest direct vertaalbaar zijn naar de encounters in Mewgenics.
