Stel je voor: het is 2014 en iemand stelt voor dat Nintendo een competitieve shooter gaat maken. Je lacht. Dan vertellen ze je dat de insteek is dat je in een inktvis verandert en door je eigen verf zwemt. Je lacht nog harder. En toch werd Splatoon een van de meest originele franchises in gaming, met inmiddels meer dan 30 miljoen verkochte exemplaren in de serie.
Nu is Splatoon Raiders verschenen op de Switch 2 (23 juli), en het doet iets wat Nintendo bijna nooit doet: een genre aanpakken waar het bedrijf nul historie mee heeft en het volledig eigen maken.
Wat Splatoon Raiders eigenlijk is
Raiders is een player-versus-environment looter-shooter die is gebouwd op de kernmechanics van Splatoon. Denk aan Borderlands ontmoet Diablo, gefilterd door de pop-esthetiek van Nintendo en de kenmerkende chaos van Splatoon. De Salmonids zijn terug als vijandelijke factie en de loop is precies wat je van het genre mag verwachten: missies voltooien, loot verzamelen, je loadout opbouwen en herhalen.
Maar hier zit de crux. Dit genre is overvol. Destiny, Borderlands, Path of Exile, Diablo 4; deze franchises vechten al jaren om dezelfde spelers. Dat Nintendo die ruimte betreedt met Inklings en op verf gebaseerde territory-mechanics is gedurfd of roekeloos, en de eerste reacties suggereren dat het eerder het eerste is.
Recensenten noemen het een soort Destiny lite, en die framing werkt in zijn voordeel. Het is lichter, toegankelijker en duidelijk Nintendo, wat het een eigen plek geeft in een verder overvol genre.
Het grotere argument van Raiders
Splatoon is altijd Nintendo's meest cultureel bewuste franchise geweest. De originele Wii U-game uit 2015 leende niet alleen elementen van competitieve shooters, maar observeerde wat ze goed maakte en bouwde het concept vervolgens vanaf nul op rond beweging, territory en een modebewuste esthetiek die geen enkele andere uitgever groen licht zou hebben gegeven. Die instinctieve drang om externe gamingcultuur te verwerken en te herformuleren is zeldzaam bij Nintendo.
Wat de meeste spelers missen, is hoezeer de identiteit van Nintendo is gebouwd op verfijning in plaats van genre-verkenning. Mario, Zelda, Metroid, Kirby; dit zijn franchises waar Nintendo al decennia op voortborduurt. Ze zijn uitzonderlijk in wat ze doen. Maar de bereidheid van het bedrijf om echt onbekend terrein te betreden – genres die ze niet hebben aangeraakt, mechanics die ze niet beheersen – is historisch gezien beperkt gebleven.
Splatoon doorbrak dat patroon in 2015. Raiders doet het opnieuw in 2026. De vraag is waarom dit maar eens per decennium gebeurt.
De genre-blinde vlekken van Nintendo blijven aanzienlijk
Denk eens aan wat Nintendo niet heeft gemaakt. Een roguelike in de stijl van Hades of Dead Cells. Een survival-game. Een volwaardige action-RPG die geen Xenoblade is. Een city-builder. Een horror-game. Een live-service co-op ervaring die geen Splatoon of Arms is (die het, met alle respect, niet lang volhield).
Sommige daarvan zouden falen. Dat is prima. Het punt is niet dat Nintendo elk genre moet maken, maar dat het bedrijf het designtalent heeft om op bijna alles een Nintendo-hoek te vinden, net zoals ze dat deden met shooters in Splatoon en nu met looter-shooters in Raiders.
Pikmin is een ander voorbeeld dat het waard is om te noemen. Die franchise doet in stilte zijn eigen ding in een genre (real-time strategy met resource management) dat Nintendo verder volledig negeert. WarioWare is er nog een. Dit zijn franchises waarbij Nintendo-designers toestemming kregen om gewoon vreemd te doen, en de resultaten zijn consequent enkele van de meest interessante dingen die het bedrijf uitbrengt.
De sleutel hier is dat de kwaliteitslat van Nintendo niet lager ligt wanneer ze buiten hun comfortzone treden. Sterker nog, de nieuwigheid lijkt het ontwerpdenken juist aan te scherpen.
Raiders is het proof-of-concept, niet de eindbestemming
Dat Splatoon Raiders werkt als looter-shooter is niet alleen goed nieuws voor Splatoon-fans. Het is een argument voor Nintendo om te blijven pushen. Hoe zou een Nintendo survival-game eruitzien? Een Nintendo co-op horror-ervaring? Een Nintendo tactics-RPG die geen Fire Emblem is?
Die vragen klinken speculatief, maar ze klonken in 2013 niet minder speculatief dan "hoe zou een competitieve Nintendo-shooter eruitzien?".
Als je in Raiders duikt en meteen goed van start wilt gaan, zet onze Splatoon Raiders beste gadgets gids elke gadget per tank-type uiteen en bespreekt de beste endgame loadouts voor het aanpakken van de zwaarste Salmonid raids. Voor al het andere staat de volledige collectie Splatoon Raiders strategy guides voor je klaar terwijl de game na de lancering blijft evolueren.
