Wolfenstein: The New Order

Introductie

B.J. Blazkowicz ontwaakt uit een coma en ziet dat de nazi's de Tweede Wereldoorlog hebben gewonnen. Wolfenstein: The New Order onderscheidt zich door een ijzersterk verhaal, wat het een van de beste singleplayer-shooters van zijn generatie maakt.

Overzicht

Wolfenstein: The New Order is een first-person shooter ontwikkeld door MachineGames en uitgegeven door Bethesda Softworks, uitgebracht op 19 mei 2014. De game draait op de id Tech-engine van id Software en volgt B.J. Blazkowicz door een alternatieve geschiedenis van Europa, waarin het nazi-regime de Tweede Wereldoorlog heeft gewonnen dankzij superieure technologie. De game dropt spelers in 1960, jaren nadat Blazkowicz meer dan een decennium in een catatonische toestand heeft doorgebracht, en geeft hem de taak om een verzetsbeweging op te bouwen die in staat is om een heel imperium ten val te brengen.

Wat The New Order direct laat opvallen, is de balans in toon die MachineGames weet te vinden. De game is gewelddadig en meedogenloos in zijn actie, maar pauzeert regelmatig voor rustige character moments, filosofische diepgang en echte emotionele inzet. Blazkowicz is geen machine die alleen maar one-liners uitspuugt. Hij is een vermoeide soldaat die het gewicht draagt van een wereld die verloren heeft, en het script behandelt dat zeer serieus.

Gameplay en mechanics

De combat in The New Order draait volledig om momentum. Spelers kunnen wapens dragen die ze op de grond vinden of van vijanden afpakken, en het arsenaal bevat alles van pistolen en shotguns tot laserwapens en een draagbaar snijgereedschap dat ook als wapen dient. Dual-wielding is beschikbaar voor verschillende vuurwapens, wat de feel van vuurgevechten aanzienlijk verandert.

Belangrijke mechanics zijn onder andere:

Leunen rondom, over en onder dekking
Dual-wielding met compatibele wapens
Stealth takedowns bij nietsvermoedende vijanden
Gezondheid verdeeld in segmenten die gedeeltelijk regenereren
Wapenupgrades die je vindt door exploratie

Het gezondheidssysteem verdient extra aandacht. Gezondheid is opgesplitst in segmenten die elk afzonderlijk regenereren. Verlies je een volledig segment, dan is een health pack nodig om het te herstellen. Dit zorgt voor een spanning die pure regenererende health-games vaak missen, zonder dat de game frustrerend old-school aanvoelt.

Stealth is in veel gebieden een serieuze optie. Door commandanten stilletjes uit te schakelen voordat ze versterkingen oproepen, voorkom je dat er golven aan vijanden spawnen, wat spelers een goede reden geeft om na te denken voordat ze gaan schieten. De game dwingt zelden één bepaalde aanpak af, en die flexibiliteit zorgt ervoor dat combat encounters gedurende de ongeveer 12 uur durende campaign niet repetitief aanvoelen.

Wereld en setting

De alternatieve jaren 60-setting is waar The New Order zijn meest interessante werk levert. Nazi-architectuur torent boven bezette steden uit. Propaganda schalt uit televisies in krappe appartementen. Het regime heeft zelfs de maan bereikt. MachineGames bouwt een wereld die onderdrukkend en levendig aanvoelt, en niet alleen esthetisch verschilt van onze eigen tijdlijn.

Het verhaal volgt Blazkowicz van een mislukte militaire aanval door ondergrondse verzetsgroepen, geheime onderzoeksfaciliteiten en een nazi-gevangenis in de ruimte. Elk hoofdstuk verplaatst zich naar een nieuwe locatie met een eigen visuele identiteit, van de koude Baltische kustlijn tot labyrintische ondergrondse bunkers. Het tempo verslapt zelden.

De supporting cast verdient echt je aandacht. Personages als Anya, Set Roth en Caroline Becker zijn met genoeg diepgang geschreven dat hun lot er echt toe doet. Voor een shooter uit 2014 was de narratieve ambitie oprecht ongebruikelijk, en het houdt nog steeds stand.

Is The New Order de moeite waard voor het verhaal alleen?

Ja. De single-player campaign is het volledige product, en het stelt niet teleur. Er is geen multiplayer-modus, geen live-service component en geen onnodige opvulling. The New Order committeert zich volledig aan zijn verhaal en zijn protagonist, en het resultaat is een gefocuste ervaring die veel shooters met grotere budgetten niet hebben weten te evenaren.

De game bevat twee tijdlijnvertakkingen die worden getriggerd door een keuze vroeg in de campaign, waarbij elk een andere perk-progressieboom ontgrendelt. Geen van beide vertakkingen verandert het hoofdverhaal significant, maar ze bieden een reden voor een tweede playthrough en geven spelers net wat andere tactische opties tijdens de campaign. Voor fans van narratieve first-person shooters blijft The New Order een absoluut hoogtepunt in het genre.