มีเกมไม่มากนักที่เปิดเรื่องด้วยเพลงของ Devo และปิดท้ายด้วยเพลง 'The Touch' ของ Stan Bush จนทำให้คุณน้ำตาไหล Mixtape ทำสิ่งนั้นได้สำเร็จ และทำได้โดยไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย
Mixtape วางจำหน่ายบน PS5, Xbox Series X|S, Nintendo Switch 2 และ PC เป็นเกมที่เน้นเนื้อเรื่องสั้นๆ ที่ดำเนินเรื่องในช่วงปลายยุค 90 คุณจะได้ติดตามวัยรุ่นสามคน ได้แก่ Stacy Rockford ผู้หมกมุ่นกับดนตรี, Van Slater ผู้มีจิตวิญญาณอิสระและความคิดสร้างสรรค์ และ Cassandra Morino ผู้เป็นกบฏแห่งชานเมืองที่รอวันปลดปล่อย ผ่านวันสุดท้ายก่อนงานปาร์ตี้ครั้งสุดท้ายก่อนที่วัยผู้ใหญ่จะมาถึงและทำลายทุกสิ่ง
The John Hughes blueprint, remixed
แรงบันดาลใจของเกมนี้ไม่ได้ถูกซ่อนเร้น Mixtape เปิดเผยอิทธิพลของมันอย่างชัดเจน: ภาพยนตร์ของ John Hughes เป็นรากฐานที่ชัดเจน แต่ผู้พัฒนา Gameshot (ตามรีวิวของ Empire) ยังดึงเอาบรรยากาศจาก Mallrats ของ Kevin Smith และ Empire Records ที่ถูกมองข้ามไปอย่างลึกซึ้งมาใช้ ตัวละครหลักทั้งสามตัวเข้ากับต้นแบบที่คุ้นเคยได้อย่างลงตัว แต่เกมก็ได้รับคำอ้างอิงเหล่านั้นมาอย่างสมเหตุสมผล แทนที่จะพึ่งพามันอย่างเกียจคร้าน
เรื่องราวจะค่อยๆ เปิดเผยผ่านของกระจุกกระจิกที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วห้องนอน รูปถ่าย ถ้วยรางวัล กระดาษโน้ตที่ยับยู่ยี่ แต่ละสิ่งจะกระตุ้นความทรงจำที่สามารถเล่นได้ และนี่คือจุดที่ Mixtape เริ่มแปลกประหลาดอย่างแท้จริง ฉากหนึ่งให้คุณควบคุมทั้งสองลิ้นระหว่างการจูบแรกที่น่าอึดอัด อีกฉากหนึ่งจะบิดเบือนมุมกล้องขณะที่คุณนำทาง Van ที่กำลังมึนเมาผ่านม่านหมอก ฉากที่สามให้คุณย่ำไปทั่วสวนสนุกร้างราวกับไคจู ฉากเหล่านี้เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่เกือบจะเหนือจริง แต่ก็ส่งผลกระทบทางอารมณ์ได้อย่างแท้จริง
Mixtape ถูกอธิบายโดย Empire ว่าเป็น "ประสบการณ์สั้นๆ ที่เกือบจะเหมือนฝัน" คาดหวังว่าจะได้เล่นเกมสั้นๆ ไม่ใช่เกมโอเพนเวิลด์มหากาพย์
A soundtrack doing serious heavy lifting
ทุกฉากใน Mixtape จะถูกยึดโยงกับเพลงจากเพลย์ลิสต์ที่ Rockford คัดสรรมา และการเลือกเพลงก็ช่างน่าประทับใจอย่างแท้จริง เพลง 'Monochrome' ของ Lush, 'Love' ของ The Smashing Pumpkins, 'That's Good' ของ Devo และเพลง 'Witchi Tai To' ของ Harpers Bazaar ที่ออกแนวฮิปสเตอร์หน่อยๆ ก็ปรากฏอยู่ Rockford จะแนะนำแต่ละเพลงให้กล้องฟัง พร้อมอธิบายว่าทำไมเพลงนั้นถึงมีความสำคัญ โดยถ่ายทอดพลังของคนรักดนตรีที่หมกมุ่นเหมือนใน High Fidelity
สิ่งสำคัญคือทุกเพลงเข้ากับฉากได้อย่างลงตัว แม้แต่เพลง 'The Touch' ของ Stan Bush ซึ่งเป็นเพลงที่คนส่วนใหญ่เชื่อมโยงกับภาพยนตร์ Transformers: The Movie ในปี 1986 ก็ถูกนำมาตีความใหม่ให้กลายเป็นสิ่งที่เข้าถึงอารมณ์ได้อย่างที่ควรจะเป็น
Where the cracks show
Mixtape ไม่ได้ปราศจากข้อบกพร่อง ฉากความทรงจำที่สามารถเล่นได้นั้นเหมือนกับมินิเกมของ WarioWare มากกว่าจะเป็นเกมที่มีกลไกที่ลึกซึ้ง สไตล์ภาพที่ดูเหมือนภาพสต็อปโมชั่นเทียม ซึ่งนักวิจารณ์ของ Empire เปรียบเทียบกับ Into The Spider-Verse นั้นดูยอดเยี่ยมในฉากที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเหล่านั้น แต่เฟรมเรตที่ต่ำโดยเจตนาทำให้การควบคุม Rockford ระหว่างความทรงจำรู้สึกอึดอัดอย่างแท้จริง ซึ่งถูกอธิบายว่า "เหมือนบังคับหุ่นเชิดที่กระตุก"
นั่นเป็นปัญหาที่แท้จริง สำหรับเกมที่ใช้เวลาเล่นเพียงไม่กี่ชั่วโมง ทุกช่วงเวลาที่ดึงคุณออกจากประสบการณ์นั้นมีความสำคัญมากกว่าในเกม RPG ที่ใช้เวลาเล่น 40 ชั่วโมง อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ผู้เล่นส่วนใหญ่พลาดไปคือ Mixtape ไม่ได้พยายามที่จะแสดงศักยภาพทางกลไก การควบคุมเป็นรองความรู้สึก และความรู้สึกคือทั้งหมดของเกมนี้
Why this one lands differently
เรื่องราวการเติบโตเป็นผู้ใหญ่เป็นสิ่งที่หาได้ยากในวงการเกม สื่อนี้มักจะเน้นไปที่การเสริมพลัง และความเจ็บปวดเงียบๆ ของการเป็นวัยรุ่นอายุ 17 ปีที่กำลังจะหมดช่วงฤดูร้อนนั้นไม่สามารถถ่ายทอดออกมาผ่านคอนโทรลเลอร์ได้ง่ายๆ Mixtape ทำสำเร็จ และทำได้ผ่านความเฉพาะเจาะจง: เพลงที่ใช่ในเวลาที่เหมาะสม ความทรงจำที่ถูกกระตุ้นด้วยถ้วยรางวัลที่เต็มไปด้วยฝุ่น ตัวละครสามตัวที่ให้ความรู้สึกเหมือนคนจริงๆ ไม่ใช่แค่ต้นแบบ
สำหรับข้อมูลเชิงลึกเพิ่มเติมเกี่ยวกับเกมอื่นๆ ที่น่าเล่นในตอนนี้ ส่วน รีวิวเกม ของเรามีให้คุณครบถ้วน หากคุณต้องการเตรียมตัวรับมือกับความรู้สึกที่ Mixtape จะมอบให้ ยังมี คู่มือเกม ที่จะช่วยให้คุณผ่านฉากที่ยากขึ้นไปได้โดยไม่ทำลายอารมณ์
Mixtape พร้อมให้เล่นแล้วบนทุกแพลตฟอร์ม หากฉากหลังยุค 90 และรายชื่อเพลงมีความหมายกับคุณ เกมนี้สมควรได้รับเวลาของคุณสักสองสามชั่วโมง
