Rafael Silva
İçerik Üreticisi
Tavanınızın her köşesini bildiğinizi düşünebilirsiniz, ama siz bakmıyorken bir şeyler değiştiyse ne olur? İşte Steelkrill Studio'nun The 18th Attic - Paranormal Anomaly Hunting Game ile keşfettiği soru bu. Bu psikolojik korku oyunu, tanıdık "farkı bul" konseptini paranormal bir araştırmaya dönüştürüyor. Zekice tasarlanmış ana mekaniği ve ürkütücü atmosferi, tekrarlayan ortamlar ve her anormalliği fark etme baskısı zaman zaman engel olsa da, keyifli bir korku deneyimi sunuyor.
Anomalilerin ardındaki hikaye
The 18th Attic ana menüsü
The 18th Attic, atmosferi kurmak için hiç vakit kaybetmiyor. Karakterinizin kontrolünü ele almadan önce oyun size klasik iki cümlelik bir korku hikayesi sunuyor: "Uyurken senin fotoğrafını çekmişler. Yalnız yaşıyorsun." Biraz klişe, biliyorum ama sizi rahatsız etmek için şaşırtıcı derecede etkili. Bu yüzden, Emily'nin, eşiniz olduğunu varsaydığınız kişinin, tavan arasından seslendiğini duymaya başladığınızda, işlerin tuhaflaşacağını zaten biliyorsunuz.
Ve gerçekten de tuhaflaşıyor. Zaman döngüleri, hareket eden heykeller, titreyen ışıklar ve diğer tuhaf olaylar yavaş yavaş aklınızı başınızdan alıyor. Kaçmak için çevrenizdeki değişikliklere dikkat etmeniz ve yerinde olmayan herhangi bir şeyi fotoğraflamak için kameranızı kullanmanız gerekiyor. Doğru tespit edilen her anomali, geçmişinizden bir anıyı tetikliyor, Emily ile olan hayatınızdan anları yavaş yavaş ortaya çıkarıyor ve gerçekte ne olduğunu aydınlatıyor.
Bu artan tedirginlik hissi, tavan arasının kendisi tarafından pekiştiriliyor. Neredeyse tamamen aynı mekanda geçen bir oyun için, ortamda şaşırtıcı derecede derinlik var. Düğün fotoğrafları, eski mobilyalar ve karton kutular, burayı sadece bir korku oyunu mekanı olmaktan çıkarıp yaşanmış bir ev gibi hissettiriyor. Ve dürüst olmak gerekirse, The 18th Attic'in psikolojik korku olarak bu kadar iyi çalışmasının büyük bir kısmının bu olduğunu düşünüyorum. Ormanda eski bir kulübeyi veya zombilerle dolu hayalet bir kasabayı keşfetmiyorsunuz. Kendi evinizdesiniz, muhtemelen en güvende hissetmeniz gereken yer. Ancak mükemmel aydınlatma ve ortama yapılan ince değişikliklerle, o tanıdık yer yavaş yavaş bir hapishaneye dönüşüyor.
Açıklanamayanı fark etmek
Tavan arasının tanıdık çevresi
Özünde The 18th Attic, bir farkı bul oyunu. Tavan arasının katları arasında hareket ediyor, her birini normal versiyonuyla karşılaştırıyor ve değişen bir şey arıyorsunuz. Bazı anomaliler kolayca fark ediliyor, bazıları ise çok daha ince ve ortaya çıkarmak zaman alabiliyor. Çeşitlilik, her katı tamamen farklı bir bulmaca gibi hissettirmeden süreci ilgi çekici tutuyor.
Tüm bunları daha da stresli hale getiren şey, anlık kameranızın sınırlı sayıda kartuşa sahip olması. Bu yüzden neyi fotoğraflayacağınız konusunda dikkatli olmanız gerekiyor, çünkü anomali olmayan şeyleri fotoğraflamak değerli kaynakları boşa harcar. Kartuşlarınız biterse veya sağlığınızı ve akıl durumunuzu tamamen tüketmek için yeterince kez bir anomaliyi tespit edemezseniz, oyun biter.
İlginç bir şekilde, oyun oyunculara iki farklı oyun modu arasında seçim şansı sunuyor: Hikaye Modu ve Kovalamaca Modu. Birincisi, farkları bulmaya çalışırken varlıklar tarafından kovalanmadığınız daha rahat bir deneyim sunuyor, böylece bulmaca çözmeye odaklanabilirsiniz. İkincisi, adından da anlaşılacağı gibi, katlar arasında hareket ederken sizi aktif olarak kovalayan canavarlara sahip, bu da aramaya çok daha fazla baskı ekliyor.
Bu ekleme gerçekten taze bir nefes gibi hissettirdi. Korku oyunu türünde, geliştiriciler genellikle oyunlarının "korku" kısmını azaltmanın yollarını sunmazlar. Ama benim gibiyseniz ve sık sık "keşke daha korkunç veya daha kaygı verici anları biraz hafifletebilseydim" diye düşünüyorsanız, o zaman STEELKRILL Studio arkanızda.
Karar
The 18th Attic, farkı bul formülüne zekice bir yaklaşım getiriyor ve bunu psikolojik bir korku oyununa dönüştürmek şaşırtıcı derecede iyi çalışıyor. Anomalileri arama süreci kendi başına ilgi çekiciyken, ortaya çıkardığınız anılar, bir sonraki kata ulaşmanın ötesinde bir araştırma nedeni sunuyor. Ayrıca, bulmaca çözmeyi seven ancak mutlaka yoğun bir korku oyunu aramayan oyuncular için deneyimi daha erişilebilir hale getirdiği için Hikaye Modu ve Kovalamaca Modu arasındaki seçimi de takdir ediyorum.
Bununla birlikte, oyunun pürüzsüz kenarları yok değil. Benzer görünümlü ortamlarda bu kadar çok zaman geçirmek sonunda tekrarlayıcı hale geliyor ve sınırlı kamera kartuşları, bir anomaliyi kaçırmayı gereğinden fazla sinir bozucu hale getirebiliyor. Yine de, bu sorunlar deneyimimden çok fazla şey götürmedi.
The 18th Attic İncelemesi
7/10
18. Attic, farkı bulma formülüne zekice bir korku dokunuşu katıyor ve çevrenizdeki en basit değişiklikleri bile araştırmaya değer kılıyor. Daha rahat ve daha yoğun bir mod arasında seçim yapmak hoş bir dokunuş olsa da, tekrarlayan ortamlar ve sınırlı kamera kartuşları bazen engel olabiliyor.
7
Artıları
Farkı bulma oynanışı, korku ortamında iyi çalışıyor
Rahat Hikaye Modu ve yoğun Kovalama Modu arasında seçim yapın
Aydınlatma ve çevresel ayrıntıların güçlü kullanımı
Eksileri
Tekrarlayan tavan arası ortamları
Kartuşların sınırlı olduğu durumlarda gözden kaçan ince anomaliler sinir bozucu olabilir