Genel Bakış
Voltaire: The Vegan Vampire, Digitality Games tarafından geliştirilen ve Freedom Games tarafından yayınlanan, 26 Ağustos 2024'te PC ve Nintendo Switch için çıkan bir aksiyon-tarım roguelite oyunudur. Oyun, Dracula'nın en küçük oğlu Voltaire'i takip ediyor. Voltaire, aile geleneği olan insan boynu emmek yerine bitki bazlı beslenmenin kendisine daha uygun olduğuna karar vermiştir. Dayıları Frank ve Stein'ın desteğiyle Voltaire, el çizimi sanatıyla tamamen işlenmiş gotik bir Transilvanya'da çiftçilik yapar, savaşır ve yiyecek toplar.
Hikaye komik gelse de, altındaki oynanış gerçekten yapılandırılmış. Gündüzleri Voltaire, çevresiyle etkileşime giren sihirli tohumlar kullanarak mahsulleriyle ilgilenir ve çiftliğini birden fazla biyoma yayar. Geceleri ise Dracula, Voltaire'in yetiştirdiği her şeyi yok etmek için minyon dalgaları gönderir. Bu inşa et-ve-savun döngüsü, oyuna roguelite ilerlemesi sevenlerin hemen tanıyacağı bir ritim kazandırıyor, ancak bu türde başka hiçbir şeye benzemeyen bir görünüme sahip.
Oynanış döngüsünü ne çalıştırıyor?
Voltaire: The Vegan Vampire'daki temel döngü, birbirine kenetlenen üç sistem etrafında dönüyor: çiftçilik, savaş ve roguelite ilerlemesi. Gün ışığında tempo yavaş ve kontrollü. Kaynak toplar, sihirli tohumlar eker ve her biri kendi çevresel özelliklerine sahip yeni biyomlara doğru bölgenizi genişletirsiniz. Gece çöktüğünde, oyun aktif savunmaya geçer ve Dracula'nın minyonları giderek zorlaşan dalgalar halinde mahsullerinize saldırır.
Temel mekanikler şunları içerir:
- Birden fazla biyomda sihirli tohum çiftçiliği
- Dracula'nın minyonlarına karşı dalga tabanlı mahsul savunması
- Daha az düşman başarısız olduğunda tetiklenen boss savaşları
- Frank ve Stein tarafından atanan ödül görevleri
- Beslenme ilerlemesine bağlı vampir formu evrimi
Mahsullerinizi kaybetmek, geleneksel anlamda sıfırdan başlamak anlamına gelmez. Roguelite yapısı, her denemenin yeni bilgiler ve kilidi açılmış yetenekler taşıdığı anlamına gelir, bu nedenle başarısızlık sadece hayal kırıklığı yerine gelişime katkıda bulunur. Voltaire ayrıca bitki bazlı beslenmesi ilerledikçe daha üst vampir formlarına evrimleşir ve hem çiftçilik hem de savaşın oynanışını değiştiren yeni yetenekler açar.
Çekiciliğini hak eden bir dünya
Voltaire: The Vegan Vampire'daki Transilvanya, baştan sona el çizimidir ve gotik illüstrasyon ile karikatür ürpertici bir stil arasında bir yerde durur. Dracula'nın gönderdiği yaratıklar gerçekten tuhaf ve görsel olarak ayırt edici, Voltaire yeni biyomlara doğru ilerledikçe ortamlar anlamlı bir şekilde değişiyor. Sanat yönetimi sadece bir ton belirlemiyor; oyunun ana şakasını inceltmeden pekiştiriyor.
Frank ve Stein, sadece komedi unsuru olmaktan daha fazlasını sunuyor. Ödül sistemi, oyunun savaş yönüne yapı kazandırıyor ve oyuncuları sadece dalgalardan kurtulmak yerine belirli mitolojik yaratıkları avlamaya teşvik ediyor. Ödülleri tamamlamak, ödüller aracılığıyla çiftçilik döngüsüne geri besleme sağlıyor ve oyunun her iki yarısını da birbirinden ayrı tutmak yerine birbirine bağlıyor.
İçerik ve tekrar oynanabilirlik
Roguelite yapısı, ürettiği çeşitlilik kadar iyidir ve Voltaire: The Vegan Vampire, biyom ilerlemesi, gelişen vampir yetenekleri ve kan susuzluğunun kalıcı riski kombinasyonuyla tekrar oynanabilirliği artırıyor. Eğer Voltaire'in bitki bazlı kararlılığı bozulur ve bir boyun ısırırsa, deneme sona erer, ancak bir sonraki girişimde kilidi açılmış beceriler ve düşman desenleri hakkında daha iyi bir anlayış taşınır. Bu döngü, merakı cezalandırmadan ısrarı ödüllendirir.
Biyom sistemi, çiftliğin kendisinin denemeler boyunca coğrafi olarak genişlediği anlamına gelir ve farklı ortamlar hem mahsul büyümesi hem de gece savunması için farklı zorluklar sunar. Dracula'nın standart minyonları işi halledemediğinde boss karşılaşmaları ölçeklenir ve Voltaire'in beslenme evriminin ne kadar iyi yönetildiğini test eden daha zorlu savaş kontrol noktaları sağlar.
Sonuç
Voltaire: The Vegan Vampire, çok az oyunun kapladığı belirli bir niş oluşturuyor: gotik komediyle sarılmış gerçek mekanik derinliğe sahip bir roguelite çiftçilik oyunu. Gündüz-gece yapısı, oyunun iki yarısını sürekli bir gerilim içinde tutuyor ve ilerleme sistemi hem başarısızlığa hem de başarıya anlam katıyor. Mahsul yetiştirmeyi aksiyon savunmasıyla harmanlayan ve sistemlerini yerine getirirken kendini fazla ciddiye almayan bir şey isteyen oyuncular için Voltaire, bitki bazlı yaşam tarzı için güçlü bir argüman sunuyor.
