Overview
Prey plaatst je in de schoenen van Morgan Yu, een wetenschapper die wakker wordt op Talos I zonder enige herinnering aan de afgelopen drie jaar, terwijl een buitenaardse plaag de bemanning uitroeit. De game is ontwikkeld door Arkane Studios en uitgebracht op 4 mei 2017. Het verhaal speelt zich af in een alternatief 2032, waarin de Space Race nooit is vertraagd en een bedrijf genaamd TranStar ongeoorloofde experimenten uitvoert op buitenaardse organismen genaamd de Typhon. De opzet klinkt misschien bekend, maar de uitvoering is van een heel ander niveau.
Talos I is geen standaard corridor shooter. Het station is één grote, verbonden omgeving waar je je vrij doorheen beweegt en nieuwe gebieden ontgrendelt naarmate je abilities groeien. Elke kamer vertelt een verhaal door middel van omgevingsdetails, en de game houdt je nooit zo lang aan het handje dat je het gevoel krijgt dat ze aan je twijfelen. Die terughoudendheid is precies wat Prey onderscheidt van de meeste games die zichzelf immersive sims noemen.
Gameplay en mechanics
De core loop in Prey draait om scavenging, crafting en progressie in je abilities. Morgan kan zowel menselijke skills als Typhon neuromods ontwikkelen; dit zijn in feite upgrades van buitenaardse oorsprong die krachten verlenen zoals telepathie, mimicry en kinetische blasts. Het focussen op Typhon-abilities heeft echter consequenties: de Operators van het station zullen je als een bedreiging gaan zien.
Belangrijke mechanics op een rij:
- Neuromods voor menselijke en Typhon skill trees
- GLOO Cannon voor traversal door de omgeving en combat
- Recycler Charges om objecten af te breken tot crafting-materialen
- Psychoscope voor het scannen en identificeren van vijanden
- Mimics die zich vermommen als alledaagse voorwerpen
De GLOO Cannon is op zichzelf al een van de meest creatieve tools in elke first-person game. Het schiet een snelhardend schuim waarmee je vijanden kunt bevriezen, gaslekken kunt dichten of geïmproviseerde trappen tegen muren kunt bouwen. De meeste encounters hebben vier of vijf haalbare oplossingen, afhankelijk van wat je hebt verzameld en in welke abilities je hebt geïnvesteerd.
Wat voor soort game is Prey precies?
Prey is een immersive sim in de traditie van System Shock en Deus Ex, wat betekent dat het de agency van de speler prioriteert boven gescripte spektakelstukken. De Typhon-vijanden variëren van kleine, snelle Mimics die zich verstoppen als koffiekopjes en bureaustoelen tot enorme Nightmare-wezens die spawnen als reactie op jouw gebruik van Typhon-abilities. Combat is zelden de meest voor de hand liggende optie; rennen, verstoppen of vijanden recyclen tot crafting-materialen is net zo valide als het gevecht aangaan.
De RPG-systemen zijn diepgaand zonder overweldigend te worden. Skill trees vertakken zich in engineering, science, security en buitenaardse krachten, en jouw keuzes bepalen niet alleen Morgans mogelijkheden, maar ook hoe NPC's en systemen op het station op je reageren. Een playthrough die volledig is gericht op menselijke abilities voelt merkbaar anders aan dan een run waarin je vol inzet op Typhon-krachten.
Wereld en setting
Talos I is ontworpen als een geloofwaardige plek. Het station heeft een werkende dag- en nachtcyclus, een interne economie, een hiërarchie voor werknemers en honderden leesbare e-mails, notities en audio-logs die reconstrueren hoe het leven eruitzag voordat het misging. Arkane's environmental storytelling is hier op zijn best. Dode bemanningsleden hebben namen, geschiedenissen en relaties die je gedurende de game ontrafelt.
De alternatieve geschiedenis voegt textuur toe zonder het verhaal te overschaduwen. Een mislukte moordaanslag op Kennedy, een versnelde Space Race, een bedrijf dat alle regelgeving voorbij is gestreefd. Het verklaart de retro-futuristische art direction, die het optimisme van de jaren 60 mixt met koud, zakelijk brutalisme op een manier die Talos I uniek maakt ten opzichte van elke andere game-omgeving.
Content en replayability
Een eerste playthrough van Prey duurt ongeveer 20 tot 30 uur, afhankelijk van hoe grondig je de omgeving verkent. De Mooncrash DLC voegt een roguelike survival-modus toe op een aparte maanbasis met willekeurige lay-outs en meerdere speelbare personages, wat de game aanzienlijk uitbreidt met een structuur die herhaalde runs beloont.
Meerdere eindes die afhangen van jouw keuzes en het morele gewicht van beslissingen die je op het station neemt, geven de main campaign echte replay-waarde. De game blijft boeien bij volgende playthroughs omdat weten waar dingen zich bevinden verandert hoe je ze benadert, in plaats van dat de game je iets nieuws laat zien. Prey beloont mastery op een manier die maar weinig action RPG's uit die tijd doen, en die kwaliteit zorgt ervoor dat de game jaren na de release nog steeds regelmatig onderwerp van gesprek is onder fans van het immersive sim-genre.
